czwartek, 1 maja 2014

Biały cud natury

Napisano piórem,
piórem wiecznym.
Czym rożni się
gęś od łabędzia,
a łabędź od gęsi.
Łabędziem się rodzi.
Nic więcej.


Płynęliśmy rzeką. Białe cudo spoglądało na nas, kołysząc się z gracją na błękitnej tafli wody
 
Fot. Teresa Kiedrowska

- A tobie z czym kojarzy się łabędź? - zapytał X.


Weszliśmy do kościoła. Otwarta była tyko kruchta. Zza kraty, podziwialiśmy piękne wnętrze. E. była znudzona naszą wycieczką.
- Co mi po kościele, jak nie mogę wejść do środka? - sarkała młodziutka dziewczyna.
Nagle zobaczyliśmy ją jak w skupieniu przegląda jakiś zeszyt, książkę. Była to kościelna księga gości. Większość wpisów była w języku holenderskim, angielskim. Jeden ze wpisów był w języku polskim. 
 
Tu wysłuchano moich modlitw. Dziękuję. Wybaczam również sobie i mojej teściowej, że mnie nienawidziła, skłóciła z rodziną, rozwaliła moje małżeństwo, bo dzięki niej, w tym kraju znalazłem pracę, nową rodzinę i jestem szczęśliwy...

Dziewczyna zaczęła szukać czegoś w torebce. Wyciągnęła długopis. Poniżej napisała spontanicznie, z pamięci:

W świecie, gdzie życie tak naturalnie łączy się z życiem, gdzie kwiat nawet w powiewie wiatru łączy się z innymi kwiatami, gdzie łabędź zna wszystkie łabędzie, tylko ludzie budują sobie samotność.
  Antoine de Saint-Exupéry

40 komentarzy:

  1. Piekne, dziekuje za A. de Saint-Exupery. Uwielbiam goscia.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Trzeba mu przyznać, że udało mu się w sposób ponadczasowy intrygować pokolenia. Zresztą nie tylko lekturą, ale i barwnym życiorysem, tak zawodowym, jak i prywatnym.
      Dziękuję i majowo pozdrawiam :)

      Usuń
  2. Czasami to co złe nam się wydaje,
    jest nową drogą...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wydaje mi się, że nawet nie czasami... a może czasami innej drogi nie ma?

      Usuń
  3. A mnie łabędź kojarzy się z brzydkim kaczątkiem :) Piękny cytat i niestety bardzo prawdziwy. W dzisiejszych czasach szczególnie, kiedy wolimy wpatrywać się w ekrany tabletów i smartfonów, zamiast ze sobą rozmawiać. Przykre. Pozdrawiam! :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ten wpis jest na swój sposób o brzydkich kaczątkach ;)
      Majowych serdeczności życzę!

      Usuń
  4. Tak. Niemal każdy buduje swoja samotność i to najczęściej otoczony tłumem ludzi, znajomych przyjaciół.
    Łabędź wna wodzie - dostojność
    Łabędź na ladzie - biała niegrabnośc ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To ciekawe, że właśnie to zdanie skierowane do Małego Księcia, "wśród ludzi, także jest się samotnym" włożył Saint-Exy w usta żmii. Osobiście jestem realistką, czyli nie potrzeba mi na tę powszechnie znaną prawdę dowodów naukowych, że sami się rodzimy, sami umieramy. Z drugiej strony, dlaczego ktoś inny miałby nas całkowicie i w pełni, niczym Bóg zrozumieć? I coś w tym jest, że jeżeli, człowiek nie potrafi być sam, nie potrafi też funkcjonować z innymi. Pachnie to z jednej strony zawłaszczeniem, z drugiej żebraniem o akceptacje... Generalnie pracując przez większość, jak nie całe życie z ludźmi, cenię sobie komfort odpoczynku w samotności:) Dobrze pojętej samotności, sprzyjającej myśleniu, kreatywności, twórczości... Saint-Exy, chyba miał tu raczej na myśli osamotnienie, a tego może wobec nas dokonać, za naszym świadomym, częściej nieświadomym przyzwoleniem, tylko osoba, która nas dobrze zna, bardzo bliska, przyjaciel... ale nie znajomy ;)

      Usuń
  5. Życie takie jest czasami...
    Pozdrawiam cieplutko:-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Akurat leciała w radio piosenka zespołu Enej. Poszukałam jej na w necie... Na początku clipu "Tak smakuje życie" pada takie zdanie, hasło: "Nie dacie rady!". Odzew, gdzieś, kiedyś, zasłyszany przeze mnie, okraszony łaciną podwórkową, skierowany do współwłaściciela firmy : "No to patrz!"

      http://www.youtube.com/watch?v=QUaJF5faWBU&feature=kp

      Chwilą majówkową pozdrawiam :)

      Usuń
  6. Piękna sentencja...Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję za ciepłe słowa i również serdeczności życzę :)

      Usuń
  7. no właśnie.. choć ale mnie takie zjawisko to chyba rzadkosć ;)

    OdpowiedzUsuń
  8. No cóż, nie ma tego złego, coby na dobre nie wyszło. ;) Nawet zła teściowa. Piękna sentencja. Wiele mówiąca. Niektórzy jednak i tak wybierają samotność, tak jak ten cudowny łabędź z Twojego zdjęcia. Bo łabędzie - w większości - to jednak samotnicy.

    Dziękuję za wizytę i gratulacje wydania kolejnej książki! Masz rację, co do Agathy Christie... Ale akurat ja wydaję teraz książki już dużo wcześniej napisane. A jest ich trochę. ;)
    Jednak co do zasady: "kto nie chce szuka powodu, kto chce szuka sposobu" - zgadzam się z Tobą w zupełności.
    Pozdrawiam wiosennie! Halszka

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tak jak i miecze zwycięstwa są kute w samotności... Czyli, mam rozumieć, że kolejne wejście na Twojego bloga zwiastuje nową książkę, która ujrzy światło dzienne?
      Serdeczności i trzymam kciuki :)

      Usuń
  9. Pierwsze skojarzenie z łabędziem to...nieufność i kłamstwo. Zupełnie nie wiem skąd mi to się wzięło, jest kompletnie nieszablonowe...
    Sentencja piękna
    pozdrawiam serdecznie

    cafetime.bloog.pl

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Też nie wiem w jaki sposób łabędź mógłby okłamać człowieka, ale rozumiem, że z nieufnością... ;) Choć znane są historii przypadki łabędzi zbyt ufnych, które skończyły na talerzach imigrantów. To wyrafinowane menu w Wielkiej Brytanii kosztuje 5 tysięcy funtów grzywny i 6 miesięcy więzienia :)
      Udanej reszty majówki życzę i również pozdrawiam serdecznie!

      Usuń
  10. Ten wpis...
    Trzeba zawsze pamiętać, że gdy życie zatrzaskuje nam drzwi, to otwiera okno. Nic się nie dzieje bez przyczyny i sensu :)
    A łabędź, to klasa sama w sobie :) I faktycznie z taką trzeba się urodzić, bo nie kupi się jej za żadne pieniądze, choć wielu by chciało, ale słoma jak to słoma zawsze wylezie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zgadza się, wszystko ma sens i kieruje się określonymi regułami, schematami. Nawet jak tego nie widzimy. Nawet jak tego często nie chcemy zobaczyć...

      Usuń
  11. Witaj Teresko!
    Lubię patrzeć na łabędzie. No i za Małym Księciem przepadam.
    Pozdrawiam serdecznie.
    Michał

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Natura, książka... O tak, kciuk do góry, zdecydowanie :)
      Serdeczności!

      Usuń
  12. Ta fotka jest genialna!!!! Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  13. Szkoda, że w szkole zapoznali nas tylko z "Małym Księciem" Antoine'a de Saint-Exupéry'ego. Bardzo piękny cytat.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Miałam nauczyciela plastyki, który mawiał: jesteście młodzi, jak macie okazję czytajcie, chodźcie do teatru, kina, na koncerty itp. Potem już nigdy nie poczujecie sztuki tak prosto, czysto, bez schematów... Może wcale nic nie poczujecie.

      Usuń
  14. To prawda - jeśli zwierzęta wybierają samotność, to jest to podyktowane naturalnymi prawami przyrody.
    Człowiek zaś na własne życzenie staje się samotnym....

    Serdeczności zostawiam Teresko :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Czytałam, czytałam... i z komentarzami się wstrzymywałam, aż rozwinie się wątek. Tu, przychylam się do opinii Eli. Wybiera osamotnienie.

      Usuń
  15. Samotny się rodzisz, samotny umierasz. I kwiat i łabędź umierają samotni, ale w ciągu życia samotni nie są. Ludzie wybierają osamotnienie tym się różnią od wszystkiego co żyje - wyborem. Osamotnienie to nie to samo co samotność.
    A sentencja piękna, Ciepło pozdrawiam majowo. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zawsze pozostaje pytanie: w jakim celu dany człowiek wybiera osamotnienie?
      Ostatnio, nie zostawiłam u Ciebie cytatu Tagore'a. Ale on i w tym miejscu pasuje: "Jeśli zamykasz drzwi, przed wszelkim błędem, prawda zostanie za drzwiami."
      Pozdrawiam serdecznie :)

      Usuń
  16. piękny cytat :) ludzie budują samotność, czasem nawet niechcący.. najgorzej, jak odczuwają ją będąc wśród ludzi. ciężko coś na to poradzić.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mówią: lecz się tym, czym się zatrułeś... ;)

      Usuń
  17. ile prawdy w tym pięknym cytacie?
    j

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Miało być czysta prawda, ale... Sama prawda? ;)

      Usuń
  18. Bardzo optymistyczny wpis, że wszystko jest po coś i że można zacząć nowe życie...
    pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Moniko, akurat, Ty doskonale wiesz, że takie sytuacje są takie trudne, bo w rzeczywistości bardzo proste. Tak proste, że niektórym wręcz trudno w to uwierzyć ;)

      Usuń
  19. jest ich coraz więcej:) Najbardziej lubię podglądać:), kiedy wystawiają kupry poszukując pod wodą smacznych korzonków.
    Nie wiemy, co dla nas dobre. W pierwszym momencie odbieramy coś jako nieszczęście, póżniej okazuje się, że było to wybawienia. Przeżyłam podobną historię, kiedy wyrzucono nas ze służbowego mieszkania. Dzięki temu mamy własny dom:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Od natury można się wiele nauczyć ;) A ona z samej definicji nie lubi stagnacji. Myślę, że każdy z nas pamięta takie sytuacje, zwłaszcza, gdy się gdzieś "zasiedział", a życie, pozornie komplikując wszystko, ostatecznie ofiaruje nam to co dla nas dobre, ba najlepsze. Wygląda to jak cudowny zbieg okoliczności. Z perspektywy czasu oczywiście :)

      Usuń